Σοσιαλδημοκρατία (βλέπε ΠΑΣΟΚ ΣΥΡΙΖΑ ΕΛ.Α.Σ.): πώς κάνει την
βρώμικη δουλειά του συστήματος;
11 χρόνια μετά το δημοψήφισμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ η
σοσιαλδημοκρατία διεκδικεί για άλλη μια φορά την στήριξη του λαού, αυτή τη φορά
με τον Μανωλιό (Αλέξη Τσίπρα) να φοράει τα ρούχα του αλλιώς (ΕΛ.Α.Σ. αντί για
ΣΥΡΙΖΑ). Αλήθεια έχει ο λαός κάτι καινούργιο να περιμένει;
Μέθοδοι: «Σοσιαλδημοκρατία και άγιος ο θεός»
Η σοσιαλδημοκρατία θέλοντας να εξυπηρετήσει το κεφάλαιο,
αλλά και φαινομενικά να βρίσκεται κοντά στο λαό, αλλοιώνει την επαναστατική
λαϊκή δράση , καλλιεργεί τη λογική του μικρότερου κακού και του «ας αφεθούμε
στην τύχη μας κι όπου μας πάει», αποπροσανατολίζει από κάθε ιδέα ανατροπής και
διεξόδου από το σύστημα που εξυπηρετεί το κεφάλαιο. Καθησυχάζει τη λαϊκή
δυσαρέσκεια με τάχα ριζοσπαστικά συνθήματα και εν τελεί πετυχαίνει να λαμβάνει
μέτρα που ούτε η πιο συντηρητική κυβέρνηση δεν θα κατάφερνε (!).
Χέρι χέρι με την «αλλαγή»
Η ιστορία ξεκίνησε παλιά και είναι γνωστή από το ΠΑΣΟΚ του
‘80 («ωραία χρόνια» έλεγε και μια σειρά). 1η ομορφιά: ριζοσπαστικά συνθήματα
ενάντια σε ΝΑΤΟ και ΕΟΚ, αντιδικτατορική δράση που οδήγησε τον λαό μακριά από
την σύγκρουση. 2η ομορφιά: μικροί δήθεν εκσυγχρονισμοί έδειξαν το σύστημα
φιλικό προς το λαό. 3η ομορφιά - το αποτέλεσμα των ωραίων χρόνων: βάσεις του
ΝΑΤΟ, παραμονή σε αυτό και την ΕΟΚ, πρώτα προγράμματα λιτότητας.
Η συνέχεια…
Ο πρόγονος του ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΝ (ασπισμός) με τα υπόλοιπα αστικά
κόμματα με ένα στόμα μια φωνή ψήφισαν την συνθήκη του Μαάστριχτ (1991,
δημιουργία ΕΕ, aka τα βάσανά μας σήμερα). Να τα μνημόνια, να οι «όροι
προσαρμογής» για «οικονομική σταθεροποίηση». Ξανά το ΠΑΣΟΚ το 1993 έφερε την
«αλλαγή» μετά την διακυβέρνηση ΝΔ για να «ικανοποιήσει τα λαϊκά αιτήματα» όπως
τότε λεγόταν: ολοκλήρωση αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων ΝΔ, ιδιωτικοποιήσεις
κρατικών επιχειρήσεων (η αρχή με τον ΟΤΕ), ευέλικτη απασχόληση, συμβάσεις με
ημερομηνία λήξης, επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση (τροπάριο ήδη από την
ΝΔ).
Να και η κρίση…
Για να «διορθωθεί» η δυσφορία που προκάλεσε η κυβέρνησης
Καραμανλή στην κρίση του 2009, την σκυτάλη παίρνει για μια ακόμη φορά η
σοσιαλδημοκρατία με το γνωστό μας ΠΑΣΟΚ έτοιμο να «θωρακίσει την οικονομία» με
«αυστηρά δημοσιονομικά μέτρα». Ο Γ. Παπανδρέου κατάφερε ο,τι δεν μπόρεσε η ΝΔ:
πρώτο μνημόνιο, πετσόκομμα μισθών, συντάξεων, κατάργηση δώρων, επιδομάτων,
ενίσχυση τραπεζών με ανακεφαλαιοποιήσεις. Για δεύτερο μνημόνιο είπαν να
δοκιμάσουν συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μιας και η συνταγή για αιματηρά μέτρα ήταν
γνωστή.
Για το 3ο μνημόνιο…
Το όργιο του 2010-2015 ολοκληρώνουν μαζί είτε ΠΑΣΟΚ είτε
συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Τώρα τη φανέλα της σοσιαλδημοκρατίας την παίρνει ο
ΣΥΡΙΖΑ με τον Αλέξη Τσίπρα. Ο «σωτήρας» υπόσχεται «πολιτική αλλαγή»,
«παραγωγική ανασυγκρότηση», «σκίσιμο μνημονίων» και γκρέμισμα τη τρόικας.
Μαζεύει από τον δρόμο όποιον εργαζόμενο διεκδικούσε και τον θρονιάζει στον
καναπέ του, αφού κατάφερε να τον εγκλωβίσει στη λογική του «μικρότερου κακού»
και της ουρανοκατέβατης λύσης από το κοινοβούλιο.
Γενάρη του 2015 παίρνει την σκυτάλη από την διακυβέρνηση
ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και η διαπραγμάτευση ξεκινά με το δημοψήφισμα του Ιούλη και την ψήφο
ανάμεσα στο «όχι» ή «ναι» στο μνημόνιο ΕΕ-Δ.Ν.Τ και καλώντας σε στήριξη στο
μνημόνιο-καθρέφτη του Τσίπρα. Παίρνει το «όχι» που τόσο επιθυμούσε και αμέσως
εφάρμοσε το ακόμη πιο άγριο 3ο μνημόνιο κάτι που δικαίωσε την επάνοδο της ΝΔ το
2019.
Δεν έτυχε, πέτυχε.
Τελικά από ό,τι φαίνεται η σοσιαλδημοκρατία κατάφερε να
θωρακίσει όσο καλύτερα μπορούσε το σύστημα, να εξουδετερώσει τη λαϊκή
δυσαρέσκεια και να συνεχιστεί πάνω στο πτώμα της η ίδια πολιτική.
Με αυτά ως κριτήριο ο λαός πρέπει να σκληραγωγηθεί απέναντι
στην προσπάθειες αναζωπύρωσης της σοσιαλδημοκρατίας. Ειδικά σήμερα που ο
καπιταλισμού βρίσκεται στην πολεμική του περίοδο. Σήμερα που η δυσαρέσκεια
φουντώνει και το σύστημα πάει να μπαλώσει ρωγμές και η σοσιαλδημοκρατία θα
έρθει να δείξει ότι «όλοι φταίμε».
Αυτό παίζεται τώρα με το «νέο» κόμμα Τσίπρα και την διάθεση
του «παλιού» ΣΥΡΙΖΑ, την στάση του ΠΑΣΟΚ να φύγει ο Μητσοτάκης και να έρθει ο
επόμενος «χαλίφης» στη θέση του. Και γι’ αυτό έχουν και ανοιχτά στήριξη από
επιχειρηματικούς ομίλους και ΜΜΕ που κατέχουν.
Έχουμε επιλογή! Τους έχουμε δοκιμάσει! Δεν μπαίνουμε ξανά σε
κάλπικα διλήμματα, δεν σκύβουμε το κεφάλι, δεν παραιτούμαστε ξανά! Η νεολαία
και ο λαός τα τελευταία χρόνια έχουν δώσει μεγάλους αγώνες για τους μισθούς,
για τις συνθήκες δουλειάς, για να μη συγκαληφθουν εγκλήματα, όπως τα Τέμπη.
Αυτή την αγωνιστική δράση να μη τη δώσουμε συγχωροχάρτι σε κανένα σωτήρα! Να
την επενδύσουμε στο ΚΚΕ που στήριξε και στηρίζει αυτούς τους αγώνες!
Το δίλημμα των επόμενων εκλογών για τον λαό δεν είναι ποιος
θα κυβερνήσει, αλλά ποιος θα κερδίσει: Οι ζωές μας ή τα κέρδη τους.
Σοφία Σκουφάλου
μέλος της ΤΕ Χίου του ΚΚΕ

