Συντμήσεις σχολικών τμημάτων και λοιπές κυβερνητικές αθλιότητες.

 

 

" Πριν αλέκτορα φωνήσαι, τρις απαρνήση με". Η φράση αυτή της Καινής διαθήκης, που μεταφορικά επιβεβαιώνει ένα γεγονός, ταιριάζει απόλυτα με τα όσα ακούσαμε ως άλλοθι στο δημοτικό συμβούλιο, με αφορμή τη διαγραφή της προσπάθειας 15 επιτυχόντων μαθητών στις εξετάσεις του μουσικού σχολείου, σε σύνολο 39, διά της άρνησης δημιουργίας δεύτερου τμήματος στην Α' Γυμνασίου του Μουσικού σχολείου.

Πρώτο βιολί φυσικά ή "κόφτης" ονείρων των παιδιών, η κυβέρνηση της ΝΔ,  με εκτελεστικό όργανο τη διοίκηση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, που  με σημαία εγκυκλίους και νόμους όλων των κυβερνήσεων της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ μαζί και χώρια,  θεωρούν κόστος τα παιδιά μας και τα τιμολογούν με το κομμάτι.

Δυστυχώς από κοντά και η πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΛΜΕ, σε ένοχες ταυτίσεις με τη διοίκηση και συντεχνιακές λογικές του τύπου, θα χαθούν θέσεις εργασίας από άλλα γυμνάσια ή λύκεια κλπ γνωστά του κυβερνητικού εργοδοτικού συνδικαλισμού από το παρελθόν.

Σε δύσκολη θέση ο διευθυντής και ο σύλλογος διδασκόντων του μουσικού σχολείου, που βρίσκονται μεταξύ σφύρας  και άκμονος, πατώντας πάνω στα μεγάλα και υπαρκτά και δίκαια προβλήματα του σχολείου, πρέπει να  ξανασκεφτούν την απόφαση που πήραν κατά πλειοψηφία και να συνταχθούν με το κυρίαρχο ζήτημα που δεν είναι άλλο από τις   ανάγκες και τα όνειρα όλων των παιδιών που επέλεξαν το συγκεκριμένο σχολείο.

Οι αποφάσεις για δημιουργία ενός τμήματος,  δεν παίρνονται μια βδομάδα πριν τα παιδιά υποστούν την εξεταστική βάσανο, αν δεν υπάρχουν οι σαφείς και πάγιες εντολές του υπουργείου και της διοίκησης  για περικοπές, τμημάτων σε αυτή τη φάση, οργανικών θέσεων σε άλλη προσφορότερη γι αυτούς φάση.

Είναι προφανές και πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους,  ότι η βασική και κύρια κυβερνητική ευθύνη είναι αυτή που πετά τα παιδιά έξω από το μουσικό, αυτή είναι που αφήνει χιλιάδες τάξεις κάθε χρόνο χωρίς καθηγητές και δασκάλους, που καταργεί ουσιαστικά την παράλληλη στήριξη και ενισχυτική διδασκαλία, οργανικότητες σχολείων, ακόμα και σχολεία, που επιδιώκει τμήματα των 28 μαθητών, που στηρίζεται σε 50 χιλιάδες αναπληρωτές δασκάλους και καθηγητές με μια βαλίτσα στο χέρι και το μέλλον τους τοπίο στην ομίχλη και με την απόλυση στο χέρι κάθε καλοκαίρι.

 Είναι επίσης προφανές ότι αυτό γίνεται με εντολή της διοίκησης της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, γιατί ακριβώς ανήκει στο στενό κύκλο της κρατικής υπαλληλίας και γι αυτό έχει επιλεγεί, για να κάνει αυτή τη δουλειά.

Δεν είναι τυχαία για παράδειγμα η θέση του ταξικού κινήματος για διαγραφή αυτών των στελεχών από τα συνδικαλιστικά σωματεία ως ξένο προς τα συμφέροντα των εκπαιδευτικών και των παιδιών σώμα.

Μα οι νόμοι και οι εγκύκλιοι θα σπεύσουν κάποιοι/ες;;;;

Αν οι σημαίες των λαών έγραφαν " νόμοι και εγκύκλιοι" θα είμαστε ακόμη στην Τουρκοκρατία, αλλά αυτά είναι φαίνεται για τις εθνικές εορτές και εξαιρεσίμους, δεν είναι για να τα εφαρμόζουμε κιόλας!

Τα ίδια  γίνονται και στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, που επιβεβαιώνουν την εισαγωγική ρήση. Στο πρώτο Δημοτικό Βροντάδου γίνεται σύντμηση δύο τμημάτων σε μία τάξη με 25 παιδιά, με σχολικό νοσηλευτή και γνωματεύσεις ειδικών μαθησιακών δυσκολιών και με τους γονείς στα κάγκελα, τα ίδια και στην Αστική Σχολή -11ο δημοτικό που κι εκεί γίνεται σύντμηση από δύο σε ένα τμήμα, για να τροφοδοτηθούν τα πλεονάσματα, να συνεχίσουμε να πληρώνουμε την Ουκρανία με 700 εκ ευρώ, τις φρεγάτες μας στην ερυθρά θάλασσα για τα συμφέροντα των εφοπλιστών, τα υπερκέρδη των τραπεζών και ο χορός των κερδών καλά κρατεί για τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Φωτιά και μπούρμπερη οι ζωές μας και των παιδιών μας στο βωμό του κέρδους!

Πολιτικολογία; Όχι βέβαια! «Φύσει πολιτικόν ζώο» ο άνθρωπος λέει ο Αριστοτέλης και δεν εννοεί μόνο τη ζωή στα πλαίσια της πόλης , αλλά την ολοκλήρωσή του ηθικά, πνευματικά, κοινωνικά εντός της πόλης.

Εδώ λοιπόν, «ανάγκη στήναι», δηλ. αναγκαίο να σταθούμε, που έλεγε και ο δάσκαλός μας ο Φανούρης ο Βώρος. Κι αυτό αφορά και στο δημοτικό συμβούλιο, και τους γονείς όλων των σχολείων και τους μαθητές και τους δασκάλους και καθηγητές με τα συνδικαλιστικά τους όργανα.

Οι δρόμοι είναι δύο. Περικοπές , συντμήσεις, ευτέλεια και ημιμάθεια, τα παιδιά μας λογιστικά φύλλα και υποταγή ή αγωνιστική ανάταση, αντίσταση και ανατροπή, από τα μικρά μέχρι τα μεγάλα.

Το δημοτικό συμβούλιο μπορεί σε συνεννόηση με το σύλλογο διδασκόντων του μουσικού  τις τεχνικές υπηρεσίες και τους γονείς να βρει λύση για τη στέγαση σε αυτή τη φάση των δύο τμημάτων για το καλό των παιδιών, με στρατηγικό στόχο από δω και μπρος, ένα νέο σύγχρονο μουσικό σχολείο που θα πληροί όλες τις προδιαγραφές και δεν θα αποτελεί σύνθημα για «ξεκάρφωμα» του τύπου, «παίρνω την κιθάρα μου και σας χαιρετώ».

Καμία σύντμηση τμημάτων στο 1ο δημοτικό Βροντάδου ούτε φυσικά και στην Αστική Σχολή 11^ο δημοτικό της Χίου, καθώς και σε κανένα άλλο σχολείο.

Καμία ανοχή του δημοτικού συμβουλίου σε τέτοιες αποφάσεις της κυβέρνησης και των υφισταμένων της διοικητικά, στο  κάτω κάτω εκείνο έχει την ευθύνη των κτιρίων, άρα και πώς και πού θα τα διαθέσει και αποφασίζει για τις όποιες αλλαγές με βάση τις εισηγήσεις των διοικήσεων που απορρίπτει ή τις κάνει αποδεκτές.

Επιτέλους το ανώτερο όργανο του ακριτικού μας  νησιού-όσο κι αν είναι μέρος της κρατικής διοίκησης ακόμα παραμένει αιρετό με δημοκρατικές επιφάσεις- δεν μπορεί να μένει αμέτοχο σε ό,τι συμβαίνει στην ποιότητα εκπαίδευσης των παιδιών μας, δεν μπορεί να ανέχεται η υπογεννητικότητα που αφορά  και στη χώρα μας και στο νησί μας, να γίνεται το πρόσχημα για ακόμα μεγαλύτερη επιδείνωση των συνθηκών εκπαίδευσης των παιδιών μας , αντί να παίρνονται μέτρα αντισταθμιστικά και σε αντίθετη κατεύθυνση από αυτή την αντιδραστική κυβερνητική πορεία.

Οι διευθυντές / ντριες των σχολείων, αν δεν νιώθουν managers και δεν θεωρούν ότι η «καρέκλα» τους δίνει αξία, η στάση ζωής τους δίνει αξίες στις «καρέκλες» και όχι το αντίστροφο, οφείλουν να μπουν μπροστά και να διεκδικήσουν τα δίκαια των μαθητών και μαθητριών  τους, των γονέων των σχολείων τους και των εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε αυτά.

Άλλωστε ένα μέσο μεταξύ των πολλών, είναι και τα Σχολικά συμβούλια στα οποία μετέχουν και δημοτικοί σύμβουλοι και στα οποία έχουν την ευθύνη λειτουργίας τους οι ίδιοι,  πλην όμως κατά συντριπτική πλειοψηφία ΔΕΝ λειτουργούν.

Τέλος , ας γνωρίζουν οι πάντες, ότι στο δικό μας επάγγελμα- λειτούργημα (;) τα παιδιά και οι γονείς  μας αποδίδουν τις εύφημες μνείες και όχι οι εκάστοτε υπουργοί, οι παρατρεχάμενοί τους και όσοι/ες τους υπηρετούν με ή χωρίς «καρέκλες».

 

ΜΑΡΚΟΣ ΣΚΟΥΦΑΛΟΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΧΙΟΥ

ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ , ΕΤΟΙΜΗ ΞΑΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΒΡΩΜΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

 

Σοσιαλδημοκρατία (βλέπε ΠΑΣΟΚ ΣΥΡΙΖΑ ΕΛ.Α.Σ.): πώς κάνει την βρώμικη δουλειά του συστήματος;

 

11 χρόνια μετά το δημοψήφισμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ η σοσιαλδημοκρατία διεκδικεί για άλλη μια φορά την στήριξη του λαού, αυτή τη φορά με τον Μανωλιό (Αλέξη Τσίπρα) να φοράει τα ρούχα του αλλιώς (ΕΛ.Α.Σ. αντί για ΣΥΡΙΖΑ). Αλήθεια έχει ο λαός κάτι καινούργιο να περιμένει; 

Μέθοδοι: «Σοσιαλδημοκρατία και άγιος ο θεός»

Η σοσιαλδημοκρατία θέλοντας να εξυπηρετήσει το κεφάλαιο, αλλά και φαινομενικά να βρίσκεται κοντά στο λαό, αλλοιώνει την επαναστατική λαϊκή δράση , καλλιεργεί τη λογική του μικρότερου κακού και του «ας αφεθούμε στην τύχη μας κι όπου μας πάει», αποπροσανατολίζει από κάθε ιδέα ανατροπής και διεξόδου από το σύστημα που εξυπηρετεί το κεφάλαιο. Καθησυχάζει τη λαϊκή δυσαρέσκεια με τάχα ριζοσπαστικά συνθήματα και εν τελεί πετυχαίνει να λαμβάνει μέτρα που ούτε η πιο συντηρητική κυβέρνηση δεν θα κατάφερνε (!).

Χέρι χέρι με την «αλλαγή»

Η ιστορία ξεκίνησε παλιά και είναι γνωστή από το ΠΑΣΟΚ του ‘80 («ωραία χρόνια» έλεγε και μια σειρά). 1η ομορφιά: ριζοσπαστικά συνθήματα ενάντια σε ΝΑΤΟ και ΕΟΚ, αντιδικτατορική δράση που οδήγησε τον λαό μακριά από την σύγκρουση. 2η ομορφιά: μικροί δήθεν εκσυγχρονισμοί έδειξαν το σύστημα φιλικό προς το λαό. 3η ομορφιά - το αποτέλεσμα των ωραίων χρόνων: βάσεις του ΝΑΤΟ, παραμονή σε αυτό και την ΕΟΚ, πρώτα προγράμματα λιτότητας. 

 

Η συνέχεια… 

 

Ο πρόγονος του ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΝ (ασπισμός) με τα υπόλοιπα αστικά κόμματα με ένα στόμα μια φωνή ψήφισαν την συνθήκη του Μαάστριχτ (1991, δημιουργία ΕΕ, aka τα βάσανά μας σήμερα). Να τα μνημόνια, να οι «όροι προσαρμογής» για «οικονομική σταθεροποίηση». Ξανά το ΠΑΣΟΚ το 1993 έφερε την «αλλαγή» μετά την διακυβέρνηση ΝΔ για να «ικανοποιήσει τα λαϊκά αιτήματα» όπως τότε λεγόταν: ολοκλήρωση αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων ΝΔ, ιδιωτικοποιήσεις κρατικών επιχειρήσεων (η αρχή με τον ΟΤΕ), ευέλικτη απασχόληση, συμβάσεις με ημερομηνία λήξης, επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση (τροπάριο ήδη από την ΝΔ). 

 

Να και η κρίση… 

 

Για να «διορθωθεί» η δυσφορία που προκάλεσε η κυβέρνησης Καραμανλή στην κρίση του 2009, την σκυτάλη παίρνει για μια ακόμη φορά η σοσιαλδημοκρατία με το γνωστό μας ΠΑΣΟΚ έτοιμο να «θωρακίσει την οικονομία» με «αυστηρά δημοσιονομικά μέτρα». Ο Γ. Παπανδρέου κατάφερε ο,τι δεν μπόρεσε η ΝΔ: πρώτο μνημόνιο, πετσόκομμα μισθών, συντάξεων, κατάργηση δώρων, επιδομάτων, ενίσχυση τραπεζών με ανακεφαλαιοποιήσεις. Για δεύτερο μνημόνιο είπαν να δοκιμάσουν συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μιας και η συνταγή για αιματηρά μέτρα ήταν γνωστή. 

 

Για το 3ο μνημόνιο…

 

Το όργιο του 2010-2015 ολοκληρώνουν μαζί είτε ΠΑΣΟΚ είτε συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Τώρα τη φανέλα της σοσιαλδημοκρατίας την παίρνει ο ΣΥΡΙΖΑ με τον Αλέξη Τσίπρα. Ο «σωτήρας» υπόσχεται «πολιτική αλλαγή», «παραγωγική ανασυγκρότηση», «σκίσιμο μνημονίων» και γκρέμισμα τη τρόικας. Μαζεύει από τον δρόμο όποιον εργαζόμενο διεκδικούσε και τον θρονιάζει στον καναπέ του, αφού κατάφερε να τον εγκλωβίσει στη λογική του «μικρότερου κακού» και της ουρανοκατέβατης λύσης από το κοινοβούλιο. 

Γενάρη του 2015 παίρνει την σκυτάλη από την διακυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και η διαπραγμάτευση ξεκινά με το δημοψήφισμα του Ιούλη και την ψήφο ανάμεσα στο «όχι» ή «ναι» στο μνημόνιο ΕΕ-Δ.Ν.Τ και καλώντας σε στήριξη στο μνημόνιο-καθρέφτη του Τσίπρα. Παίρνει το «όχι» που τόσο επιθυμούσε και αμέσως εφάρμοσε το ακόμη πιο άγριο 3ο μνημόνιο κάτι που δικαίωσε την επάνοδο της ΝΔ το 2019. 

 

Δεν έτυχε, πέτυχε.

 

Τελικά από ό,τι φαίνεται η σοσιαλδημοκρατία κατάφερε να θωρακίσει όσο καλύτερα μπορούσε το σύστημα, να εξουδετερώσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια και να συνεχιστεί πάνω στο πτώμα της η ίδια πολιτική. 

Με αυτά ως κριτήριο ο λαός πρέπει να σκληραγωγηθεί απέναντι στην προσπάθειες αναζωπύρωσης της σοσιαλδημοκρατίας. Ειδικά σήμερα που ο καπιταλισμού βρίσκεται στην πολεμική του περίοδο. Σήμερα που η δυσαρέσκεια φουντώνει και το σύστημα πάει να μπαλώσει ρωγμές και η σοσιαλδημοκρατία θα έρθει να δείξει ότι «όλοι φταίμε». 

Αυτό παίζεται τώρα με το «νέο» κόμμα Τσίπρα και την διάθεση του «παλιού» ΣΥΡΙΖΑ, την στάση του ΠΑΣΟΚ να φύγει ο Μητσοτάκης και να έρθει ο επόμενος «χαλίφης» στη θέση του. Και γι’ αυτό έχουν και ανοιχτά στήριξη από επιχειρηματικούς ομίλους και ΜΜΕ που κατέχουν. 

Έχουμε επιλογή! Τους έχουμε δοκιμάσει! Δεν μπαίνουμε ξανά σε κάλπικα διλήμματα, δεν σκύβουμε το κεφάλι, δεν παραιτούμαστε ξανά! Η νεολαία και ο λαός τα τελευταία χρόνια έχουν δώσει μεγάλους αγώνες για τους μισθούς, για τις συνθήκες δουλειάς, για να μη συγκαληφθουν εγκλήματα, όπως τα Τέμπη. Αυτή την αγωνιστική δράση να μη τη δώσουμε συγχωροχάρτι σε κανένα σωτήρα! Να την επενδύσουμε στο ΚΚΕ που στήριξε και στηρίζει αυτούς τους αγώνες!

Το δίλημμα των επόμενων εκλογών για τον λαό δεν είναι ποιος θα κυβερνήσει, αλλά ποιος θα κερδίσει: Οι ζωές μας ή τα κέρδη τους.

 

Σοφία Σκουφάλου

μέλος της ΤΕ Χίου του ΚΚΕ

 

ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΑΣ ΚΛΑΙΡΗ, ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

 

Η Λαϊκή Συσπείρωση Χίου με βαθιά οδύνη αποχαιρετά τη συναγωνίστρια Κλαίρη Κωστάλα , κόρη του αείμνηστου στελέχους του ΚΚΕ, καπετάν Νικόλα Γιόμελου και της Δέσποινας Γιομέλου.

Διετέλεσε επί σειρά ετών δημοτική σύμβουλος στο Δήμο Ομηρούπολης και μετά στο δήμο της Χίου, εκλεγμένη με την παράταξη του ΚΚΕ , αρχικά Αγωνιστική Πρωτοβουλία  και μετέπειτα Λαϊκή Συσπείρωση, υπηρετώντας με ήθος και αυταπάρνηση τις αξίες και τα ιδανικά του ΚΚΕ, πάντα στο πλευρό του λαού μας, στις ανάγκες του και στα προβλήματά του.

Η Κλαίρη μας ήταν γνωστή σε όλους για το ήθος της, τη συνέπειά της, την ευθύτητα του χαρακτήρα της γι αυτό και έχαιρε της εκτίμησης φίλων και αντιπάλων, γι αυτό και τιμήθηκε από τους συναδέλφους της αρκετές φορές ως πρόεδρος των υπαλλήλων περιφερειακής διοίκησης.

Υπήρξε μέλος του ΔΣ και μέλος του προεδρείου στη διοίκηση του νομαρχιακού τμήματος Χίου της ΑΔΕΔΥ με τη ΔΑΣ, παράταξη που συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ, αλλά και αντιπρόσωπος στα συνέδρια της ομοσπονδίας της, δίνοντας το παρών σε κάθε αγώνα.

Μέχρι την τελευταία στιγμή, αν και είχε τα πρώτα σημάδια του προσωπικού της Γολγοθά με την αρρώστια της, συμμετείχε στις τελευταίες δημοτικές εκλογές του 2023 και όπως πάντα έλεγε, «για να βοηθήσω όπως μπορώ»!

Η παραίτηση από τα πιστεύω της, ήταν άγνωστη λέξη γι αυτό και η δοτικότητά της και προς το κόμμα και προς την παράταξη μας ήταν υποδειγματική.

Το κενό που αφήνει η Κλαίρη είναι μεγάλο και δυσαναπλήρωτο, η μνήμη της όμως θα μας συντροφεύει για πάντα στους καθημερινούς και μελλοντικούς μας αγώνες.

Παρούσα θα είσαι ακριβή μας συναγωνίστρια, όπως παρών είναι και ο αγαπημένος μας πατέρας σου.

Εκφράζουμε τα  συλλυπητήριά μας και τη βαθιά λύπη μας, στο σύζυγό της Σπύρο, στα παιδιά της Ελένη και Νίκο και στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειά της.

Καλό ταξίδι Κλαίρη μας, συνεχίζουμε και σε ευχαριστούμε για την προσφορά σου.

 

ΧΙΟΣ 28/7/2026